Bilişim krallığının kumandanları son birkaç yıldır duvarlar ve taşlar ülkesiyle verdiğimiz savaş sulhla sonuçlandı. Bu geçici sulh kaçınılmaz zaferimizi kazanmak için sahip olduğumuz süredir. Zafer her ne kadar kaçınılmaz olsa da bizim için cepheler her geçen gün artmaktadır. Dünya krallığımız sınırları içinde yaşayacağı barış ve güven dolu on yıllara girme konusunda defans göstermektedir. Ama gücün merkezi ve geleceğin kaçınılmaz altyapısı iletişim sınırları içinde kurulacaktır. Yani zaferin kaçınılmaz olduğu sadece savaşın iki cephesinde de bilinmektedir.
Ayeşkesteki amacımız sadece müstakbel milletimizin, yani karşı cephenin daha fazla kayıp vermesini engellemektir. Tabii ki zaferimizi kabul etmeyip, isyan edenler olacaktır ve daha önce de olmuştur ama unutmayın mantıklı bir başkaldırı entellektüel argümanlar gerektirir ve bütün argümanlar bizim yanımızdadır.
Kumandanlar işte bu durum ve vaziyette iken, aranızda sayılarının çok fazla olmadığını bildiğim bir grup zafere olan inancını yitirmiş ve kazandığı küçük toprakların, zavallı kalelerin derebeyleri olma yolunda fikirler içindedirler. Unutmayın ki küçük kaleler küçük insanları korur. Barış dolu, güvenilir imparatorlukların temeli bir iki kaleden daha fazlasını gerektirir. Küçük amaçlar uğruna büyük ereklerden vazgeçmek, sadece küçük insanları geçici bir süre mutlu kılar.
Büyük ordular ise hep birlikte kazanırlar. Bu yüzden kapılarımız her gelene açıktır. Kaçınılmaz kaderimiz kazanmak, zferimiz daim ve kuvvetlidir. Unutmayın savaşı kazanmak bir sonuç değil başlangıçtır ve her iktidar bir sorumluluk getirir. Ben size güç,hükmedeceğiniz topraklar ve mahvedeceğiniz bir dünya vaadetmiyorum. Ben size çocuklarınıza bırakacağınız mutlu bir yaşam ve yüzyıllarca dillerde dolaşacak isimler vaadediyorum. Bu sizce bu uğurda ölmeye değmez mi?
Bazılarınız gözlerini kazanılmış topraklara dikmiş öylece duruyor. Soruyorum size ve sorunun sonuna da ünlem koymuyorum sizi özgür bırakmak için. Bir tek kale için kralınızdan vazgeçer misiniz?
